ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΙΓΑΡΙΔΑΣ: ΟΧΙ ΔΑΚΡΙΑ ΓΙ' ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΜΟΝΑΧΑ ΣΕΒΑΣΜΟΣ!

Τα δάκρυα και οι λυπημένες εκφράσεις πολλών ποδοσφαιριστών αμέσως μετά το σφύριγμα του 3ου και τελευταίου αγώνα της φάσης των ομίλων στο Mini-EURO 2022 για την Ελλάδα, απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2016, Καζακστάν, παρά το θετικό αποτέλεσμα (2-2), αποτύπωσαν πλήρως τα συναισθήματα και τις προσδοκίες μιας νεοσύστατης ομάδας...



Μιας ομάδας που στήθηκε... εξπρές μέσα σε διάστημα 2 μηνών και 15 ημερών ύστερα από τον αδόκητο αποκλεισμό της Ρωσίας (ελέω πολέμου), και η οποία αγωνίστηκε περισσότερο με το ταλέντο, το πάθος και τη δίψα της -και λιγότερο με στρατηγική και πλάνο-. Μιας ομάδας που κέρδισε πανάξια το σεβασμό όλων των υπόλοιπων συγκροτημάτων και διοργανωτών, τόσο αγωνιστικά όσο και έξω-αγωνιστικά. Μιας ομάδας που "δάκρυσε" στο φινάλε, γιατί αισθάνθηκε ως "αποτυχία" τη μη πρόκριση της σε έναν όμιλο του "θανάτου" με 3 ομάδες πολύπειρες και μεγαθήρια όπως το Καζακστάν, η Αγγλία και το Ισραήλ! Γι' αυτή λοιπόν την αθάνατη Ελληνική ομάδα, που με το "καλημέρα" επιδίωξε τη διάκριση, το μέλλον προμηνύεται λαμπρό!


Στο ξεκίνημα αυτής της προσπάθειας, όταν δόθηκε το πράσινο φως για συμμετοχή της "γαλανόλευκής", κανείς δεν γνώριζε που θα μπορούσε να καταλήξει όλο αυτό, και αν στην πραγματικότητα θα μπορούσε να ευοδωθεί ως κάτι αξιόλογο. Για την ακρίβεια, κανείς δεν γνώριζε τίποτα πέραν από εκείνα που το αποκάλυπτε το... αύριο. Το κάθε "αύριο" κυριολεκτικά ξημέρωνε κάτι διαφορετικό. Από τα μέσα Μαρτίου (όταν και πραγματοποιήθηκε η κλήρωση των ομίλων στην Μπρατισλάβα) μέχρι και την αναχώρηση της Ελληνικής αποστολής στις 3 Ιουνίου από το "Ελευθέριος Βενιζέλος" για το Κόζιτσε κανείς δεν είχε καταλάβει επακριβώς, ποιος ο ρόλος του και τι ακριβώς εκπροσωπούσε! Όλα έγιναν τόσο γρήγορα που δεν υπήρχε περιθώριο για δεύτερες σκέψεις παρά μόνο για πράξεις. Και αυτές πολλές φορές ενστικτώδεις...


Ο κ. Αλέξανδρος Μοσχολιός ανέλαβε τiς τύχες ενός ολόκληρου... έθνους μέσω της εκπροσώπησης της χώρας μας στο στερέωμα του πανευρωπαϊκού Μίνι-Ποδοσφαίρου εν μια νυκτί, και μέσα σε 15 ημέρες καλούταν να κάνει κάτι το οποίο υπό φυσιολογικές συνθήκες ο οποιοσδήποτε άλλος θα έκανε σε 1 χρόνο! Να τσεκάρει χιλιάδες ποδοσφαιριστές μέσω του Athens League, τον "αιμοδότη" της Ελλάδας στο χώρο. Ταχύρρυθμα έπρεπε να επιλέξει τους 22 "εκλεκτούς" και ύστερα από 1 εβδομάδα προπονήσεων να αποφασίσει ποιοι θα "τιμούσαν" το εθνόσημο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.


Για άλλους, ήταν βέβαιος. Για άλλους αμφιταλαντεύτηκε και λίγο-πολύ έριξε... κλήρο. Όπως και να έχει πάντως οι 12 επίλεκτοι, οι οποίοι προέκυψαν ύστερα από την... καταιγίδα του 2-7 από τη San Antonio στην πρόβα-τζενεράλε της Ελλάδας, θα έπρεπε πλέον να "σφίξουν" τα δόντια και να αποδείξουν ότι θα "υπηρετήσουν" τη γαλανόλευκη όπως της αρμόζει. Με σθένος, ανδρεία και τόλμη! Αυτό ακριβώς έκαναν άπαντες: Μάριος Μουζάκης, Νίκος Καραμαλίγκας, Οδυσσέας Δρόσης, Μιχάλης Σταγάκης, Γιάννης Λίτσης, Αρμάντο Τζαφέρι, Κίμωνας Μπάτσι, Δημήτρης Αγγελόπουλος, Παύλος Βύρης, Γιώργος Τσιγγόπουλος, Νίκος Σταμος και Σάκης Τζανέτος.


Παρά τις καθημερινές φουρτούνες της γραφειοκρατίας, των deadlines και των ημερομηνιών, οι επικεφαλής της Ελλάδας φρόντισαν να μη στερηθεί κανείς τίποτα, και η ομάδα να ταξιδέψει όπως αρμόζει σε ένα αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Με άνεση και ηρεμία! Αυτό άλλωστε αξίζει μια Ελληνική ομάδα που θα τιμήσει τη σημαία της. Με τους ελάχιστους πόρους που διέθετε και στον απειροελάχιστο χρόνο που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η οργανωτική ομάδα έκανε "θαύματα" που άπαντες απ' όσους γνώριζαν τόσο στο εσωτερικό, όσο -και αργότερα- στο εξωτερικό θα ανάγκαζε να υποκλιθούν στο μεγαλείο της.


Με όλο κι όλο, ένα 5ήμερο προπονήσεων (!), η Ελλάδα θα απογειωθεί με στόχο να παρουσιαστεί ως ένα σύνολο που θα κρατήσει αξιοπρεπές πρόσωπο και που δε θα δώσει το παραμικρό δικαίωμα να αμφισβητηθεί η άξαφνη παρουσία της. Και πράγματι έτσι έγινε! Ακόμα και στο πρώτο παιχνίδι που παρατάχθηκε εμφανώς "μουδιασμένη" και χλωμή απέναντι στην πρωτοπόρο του ομίλου Αγγλία, ηττήθηκε στις λεπτομέρειες (1-0), εξαιτίας ενός τυχερού γκολ κι αφού νωρίτερα της ακυρώθηκε κανονικό γκολ! Πιθανότατα, σε οποιονδήποτε άλλο όμιλο να είχε αγωνιστεί η "γαλανόλευκη" να είχε πάρει ακόμα και την πρόκριση...


Με το μίνιμουμ της αλληλεπίδρασης και των αυτοματισμών η ανυπόληπτη Ελληνική ομάδα με αφετηρία το 4ο και τελευταίο γκρουπ δυναμικότητας, όχι απλά κατάφερε να παλέψει όλα τα παιχνίδια στα ίσια, αλλά παράλληλα να διακριθεί ως μια από τις τρείς κορυφαίες χώρες σε προσπάθειες για γκολ (34 τελικές on target σε 3 παιχνίδια) κατά την Α' φάση, εκείνη των ομίλων. Με λίγα λόγια, η σχεδόν "αδούλευτη" αρμάδα του κ. Μοσχολιού δεν αποτέλεσε απλά έναν ακόμη κομπάρσο που κατέφυγε στη χαρά της συμμέτοχης και επεδίωξε να "οχυρωθεί" μαζικά όπως για παράδειγμα ομάδες όπως: η Τουρκία, η Ισπανία, η Αυστρία, η Μολδαβλια κλπ με χρόνια εμπειρίας στο θεσμό, αλλά αντ' αυτού ήρθε με διάθεση να παίξει ποδόσφαιρο και να διεκδικήσει τις ελάχιστες πιθανότητες που διέθετε για πρόκριση στη νοκ-αουτ φάση.


Κάτι τέτοιο δυστυχώς μπορεί να μη συνέβη, αλλά για όλους όσους γνωρίζουν πλέον με ακρίβεια τον οργανωτικό αγώνα της, αλλά και για όσους παρακολούθησαν το αγωνιστικό στίγμα της μέσω των καναλιών COSMOTE SPORTS, αντιλαμβάνονται πολύ καλά για ποιο λόγο αυτή η ομάδα έχει όλο το μέλλον μπροστά της. Γιατί, σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς υπάρχει ακόμα μια ηλιαχτίδα φωτός μέσω ενός αθλήματος που βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη κι αυτό αποδείχθηκε στον υπέρτατο βαθμό στο απερχόμενο πλέον EMF Mini-EURO.


Οι 12 ήρωες της Ελλάδας, του οποίους ο προπονητής χρησιμοποίησε όλους για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα στη διοργάνωση, μπορεί να αποχαιρέτησαν με κλάματα πικρίας την "Steel Arena", αλλά ενδόμυχα γνωρίζουν, ότι ακριβώς και οι χιλιάδες συμπατριώτες μας που τους παρακολούθησαν με αγωνιά από τους δέκτες τους: Τα δάκρυα θα στεγνώσουν γρήγορα, αλλά ο σεβασμός ο οποίος κερδήθηκε σε κάθε επίπεδο είναι η παρακαταθήκη πάνω στην οποία άπαντες θα χτίσουν τα πανίσχυρα θεμέλια της επόμενης ημέρας! Ολόκληρη η Ελλάδα, η τουλάχιστον ένα κομμάτι του πληθυσμού της που παρακολούθησε τους αγώνες των ποδοσφαιριστών μας, δεν μπορεί παρά να αισθάνεται υπερήφανος, όπως ακριβώς και αυτοί εν ώρα καθήκοντος!


Στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεν υπήρχε πίεση, ούτε άγχος, αλλά εκείνοι δεν το αντιμετώπισαν ποτέ το Mini-EURO 2022 ως "πανηγύρι". Τουναντίον, κατέθεσαν ψυχή και σώμα στο "πεδίο" της μάχης, κι ακόμα κι αν ηττήθηκαν σαν άλλοι... 300 του Λεωνίδα, δεν έδωσαν ποτέ την εντύπωση ότι αποτελεί άλλοθι γι' αυτούς η συνθήκη της διαφαινόμενης έως αναπόφευκτης ήττας. Γι' αυτό και μόνο το γεγονός, αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στο Ελληνικό συγκρότημα!